Zakichane Lato

W tym roku tak naprawdę

nie było go za dużo,

dzień deszczem się zaczynał

i kończył zwykle burzą.

Gromadą czarnych mocy

groziło niebo z góry,

tnąc nożami błyskawic

wiszące ciemne chmury.

Kapało z góry ciągle

za kołnierz nam się lało,

ba wyjść gdzieś na spacerek

ochoty się nie miało.

Rolnicy już swe żale

żałośnie wypłakali,

że plonów do swych stodół

z pól jeszcze nie zebrali.

Za progiem stoi jesień

liczymy że ta złota,

bez dzionków zapłakanych

i pod butami błota.

Z frunącym babim latem

mgiełkami nad łąkami,

i krzykiem stad żurawi

krążących nad głowami.